کاخون نوعی ساز کوبه‌ای است
کاخون لغتی اسپانیایی به معنی جعبه، صندوق یا صندوقچه است که به نوعی ساز کوبه‌ای اطلاق می شود. نوازنده کاخون بر روی آن می‌نشیند و با ضربات کف دست و انگشتان که بر روی صفحه جلویی ساز می‌کوبد، صدایی خاص و زنگ‌دار تولید می‌کند.

کاخون به زبان اسپانیایی یعنی جعبه، این ساز قدمت زیادی ندارد و تاریخچه پیدایش آن کم است.
در ابتدا کولی‌های اسپانیایی به همراه رقص و آواز و عضو جدا نشدنی موسیقی فلامینکو یعنی گیتار، بر روی جعبه‌های میوه ریتم اجرا می‌کردند و به مرور زمان حالت ساز گونه به خود گرفت و به کاخون امروزی تبدیل شد.

مهم‌ترین ناحیه صدادهی قسمت فوقانی است که روی آن ضربه می‌زنند، چوبیست مخصوص و نازک و بدون گره. در قسمت پشت ساز حفره‌ای ایجاد شده است همانند حفره گیتار که صدای بم از آنجا خارج شود، پشت صفحه اصلی فنر متصل شده که صدای اصلی کاخون را تولید میکند.
بهترین سازندگان این ساز در کشور پرو هستند.

امروزه ساز کاخون به شکل ها و مدل های مختلفی در بازار موجود است که در نهایت تمامی آنها یک صدای واحد دارند ولی در نوع زدن و تکنیک ها تفاوت هایی دیده میشود.

سازهای موجود در بازار در حال حاضر به 2 بخش تقسیم میشوند :

1 - کاخون های ثابت
2- کاخن های رگلاژی

1 - کاخون های ثابت دارای فنر و یا سیم گیتار است که یک صدای یکنواخت میدهد و قابلیت تنظیم ندارد اما این موضوع باعث حرفه ای بودن و یا نبودن این نوع از سازها نیست و برند های بسیار معروف دنیا نیز از این مدل ساز ها بسیار تولید کرده و به بازار عرضه مینمایند.

2 - کاخون های رگلاژی دارای فنر یا سیم گیتار هستند اما با این تفاوت که قابلیت تغییر صدارا نیز دارند.این مدل ساز ها در نوع فنری قابلیت شل شدن فنر و پخش شدن  صدای چوب ، و در نوع سیمی قابلیت کوک شدن همانند گیتار برای زیر و بم شدن صدا را دارند.